خداحافظ همین حالا …

با سلام.

شاید این پست یکی از آخرین پست های من و یا آخرین پستم در وب باشه. در این مدت دوستان زیادی پیدا کردم، دکتر مزیدی، نوید، سعید، حامد و حسام، محمد، افشین و …. بسیاری دیگر از بزرگان که امیدوارم نگفتن اسم اون ها رو دلیل بر بی ادبی من نزارن. از تک تک این بزرگان چیز های بزرگی یاد گرفتم و در کنارشون لحظات به یاد ماندنی رو گذروندم. با نوید و حامد سر پروژه فایر فاکس فارسی، با سعید و گپ های روزانه به یاد ماندنی، با محمد سر وبلاگ گرافیکیمون ( همین جا من ارادت خاصمو بهش عرض میکنم )، با حسام سر جشن انتخاب برترین وبلاگ های سال، با افشین سر اون ادبیات طنزگونش و با دکتر مزیدی سر پست های بی نظیرش. با اساتید بزرگی در سایتها و وبلاگ های مختلف و هم چنین در جلسات آی تی نویس ها آشنا شدم که کوچیک همشون هم هستم.

میدونم من اصلا نوشتن بلد نیستم و پستام آن چنان ارزش خوندن ندارن ولی جا داره از همه اون هایی که تو این مدت من رو تحمل کردن و با راهنمایی ها و تشویقاشون منو جلو بردن تشکری ویژه بکنم. چون هر چی دارم اول از الطاف الهی و دوم از پدر و مادر ( خانواده ) و سوم از شما دوستان بزرگوار دارم.

خیلی نوشتم. از سال 82 مینویسم و هنوز هم نوشتن رو دوست دارم، ولی … . نمیدونم خدا قسمت میکنه دیگه بتونم بنویسم یا نه، ولی اینو بدونین که هیچ وقت چیزی رو که یاد داشتم و در توانم بوده از نوشتنش و مطرح کردنش دریغ نکردم.

آرزوهای بزرگی داشتم و دارم، که از جمله اون ها میتونم اشاره به اتمام رسوندن پروژه فایرفاکس فارسی و همانگی و اتحاد بین آی تی نویسان و ایجاد انجمن آی تی نویسان ایران.

نوید عزیز در اینجا، اینجا و حامد عزیز هم در اینجا به قدر کافی در مورد پروژه فایر فاکس فارسی توضیح دادن. من در واقع کار زیادی انجام ندادم، و بیشتر کار ها روی دوش حامد و نوید بودش. ولی دوست دارم که همین جا لوگوهای نهایی سه سایت “ ” ، “ ” و “ ” رو که طراحی کردم تقدیم به نوید و حامد و همه کاربران فایر فاکس کنم.

طراحی های دیگه ای هم برای پرشین فایر فاکس داشتم مثل کاغذ های دیواری ، یا بنرهای تبلیغاتی که میتونید در اینجا و اینجا مشاهده کنید.

دل کندن از از دنیای وب با این همه دوست و رفیق، کار خیلی سختیه، ولی چاره ای نیست. به دلیل یه سری مشکلات، شاید نتونم چند وقتی یا شاید هم برا همیشه در خدمتتون باشم.

بیشتر از این سرتون رو درد نمیارم. آرزوی موفقیت و سربلندی و شادکامی برای همتون دارم. ما رو هم از دعای خیرتون دریغ نکنید. خداحافظ همین حالا … .

با تشکر : مهدی پورعبادی – 22/6/86